University of IsfahanIranian Journal of Environmental Technology 2423-57761220151201Cover & Priliminary Pages ( 1 st.Year No.2)جلد و صفحات اول (سال اول، شماره 2)01559110.22108/ijet.2015.15591ENJournal Article20160614https://ijet.ui.ac.ir/article_15591_79d935291d7fe3478ac8059f9cbbb78e.pdfUniversity of IsfahanIranian Journal of Environmental Technology 2423-57761220151201Application of microfiltration membrane for treatment of car wash effluent by Taguchi method predictionکاربرد غشای میکروفیلتراسیون برای تصفیه پساب کارواش با استفاده از پیشگویی روش تاگوچی1101558610.22108/ijet.2015.15586ENAnahitaDaneshyarM.Sc. of Analytical chemistry, Young Researchers and Elites Club, Islamic Azad University, Omidieh Branch, IranMehrorangGhaediProfessor of Analytical chemistry, Yasouj University, Yasouj, IranJournal Article20160614In this study conditions of refinement of car wash effluent from Paniz station in omidiyeh, Khuzestan by microfiltration polyvinylidene fluoride (PVDF- MFB) membrane with pore size 0.13 micrometer by taguchi method was investigated. Taguchi method has been applied to investigate the effect of various operating parameters such as feed pressure at 3 levels (0.4, 0.7 and 1.00 bars), feed Flow rate at 3 levels (30, 40 and 50 L/h) and feed temperature at 3 levels (25, 35 and 45°C) on the permeation flux of car wash effluent in the treatment process. In addition, the effect and contribution of each pertinenet parameter on flux and the interaction among them was determined by Taguchi analysis. Results showed that the most influential factor was feed pressure. The second significant contribution was observed for the feed temperature. Feed Flow rate a low effect on permeation flux. At optimum conditions (i.e. 1.00 bar, 50 L/hr, and 45°C), the Taguchi model predicted the value of the response (the permeation flux) as 19.76 kg/m2.h, which had a good agreement with the experimental results.در پژوهش حاضر، شرایط تصفیه پساب کارواش ایستگاه پانیذ در امیدیه، خوزستان بهوسیله غشای میکروفیلتراسیون پلیوینیلیدیندیفلوراید (PVDF- MFB) با اندازه منافذ 13/0 میکرومتر با روش تاگوچی بررسی شد. روش تاگوچی به بررسی اثر شاخصهای عملیاتی مختلف از جمله فشار خوراک در سه سطح (4/0، 7/0 و 1 بار)، سرعت جریان خوراک در سه سطح (30، 40و 50 لیتر بر ساعت) و دمای خوراک در سه سطح (25، 35 و 45 درجه سانتیگراد) بر روی شار نفوذی پساب کارواش در فرآیند تصفیه به کار برده شد. افزون بر این، اثر و سهم هر شاخص مربوطه بر روی شار و تداخل بین آنها با تحلیل تاگوچی تعیین شده بود. نتایج نشان داد که مؤثرترین شاخص فشار خوراک بوده است. دومین سهم قابل توجه برای دمای خوراک مشاهده شد. سرعت جریان خوراک اثر کمی بر روی شار نفوذی دارد. در شرایط بهینه (1/00 بار، سرعت جریان 50 لیتر بر ساعت و دمای 45 درجه سانتیگراد)، میزان پاسخگویی مدل تاگوچی (شار نفوذی) kg/m2h 76/19پیشگویی شده است که با نتایج تجربی مطابقت داشت.https://ijet.ui.ac.ir/article_15586_19736a545b592b6d66f996352e8a3e5a.pdfUniversity of IsfahanIranian Journal of Environmental Technology 2423-57761220151201Composite nanolayer photocatalyst-biocatalyst Rhodococcus erythropolis R1 for desulfurization of dibenzothiopheneنانولایه کامپوزیت فتوکاتالیست- بیوکاتالیست رودوکوکوس اریتروپولیس R1 برای سولفورزدایی از دی بنزوتیوفن11201558910.22108/ijet.2015.15589ENMaryamDianatiUniversity of IsfahanZahraEtemadifarUniversity of IsfahanNedaHabibiIsfahan University of TechnologyJournal Article20160614A nanolayer of composite and Rhodococcus erythropolis biocatalyst was studied for the first time for desulfurization of dibenzothiophene as a model sulfur compound and its performance was compared with that of composite and R. erythropolis alone. The nanolayer of composite was synthesized by sol-gel method from ferrous oxalate and zinc oxalate precursors coated on glass by spin coating technique. The structural and morpholaogical properties of the coated sample were characterized by means of X-ray diffraction (XRD), atomic force microscopy (AFM), and field emission scanning electron microscopy (FESEM). The cell debris and crude cell extract enzyme in the presence of zinc ferrit nanolayer was used for the degradation of dibenzothiophene as a model sulfur compound. Dibenzothiophene was degraded to a large extent after 5 min UV irradiation and biocatalytic treatment of enzymes were extracted from R. erythropolis R1.در پژوهش حاضر، برای نخستین بار نانولایهای از کامپوزیت و بیوکاتالیست رودوکوکوس اریتروپولیس برای سولفورزدایی از دیبنزوتیوفن به عنوان ترکیب مدل سولفور مطالعه و کارایی آن با کامپوزیت و رودوکوکوس اریتروپولیس تنها مقایسه شده است. نانولایه کامپوزیت به وسیله روش
sol-gel از پری کورسرهای اگزالات فرو و اگزالات روی سنتز شده و با روش اسپین کوتینگ روی شیشه پوشش داده شده است. ویژگیهای ساختاری و ریختشناسی نمونه پوشش دادهشده بهوسیله پراش اشعه ایکس (XRD)، میکروسکوپ نیروی اتمی (AFM)، و میکروسکوپ الکترونی (FESEM) بررسی شده است. لاشههای سلولی و عصاره خام آنزیمی سلول در حضور نانولایه فریت- روی برای تجزیه دیبنزوتیوفن به عنوان ترکیب مدل گوگردی به کار برده شدهاست. دی بنزوتیوفن پس از 5 دقیقه تابش اشعه UV و تیمار بیوکاتالیتیک آنزیم استخراج شده از رودوکوکوس اریتروپولیس به میزان بالایی تجزیه شده است.https://ijet.ui.ac.ir/article_15589_a4e8059599ddd83971784d6f87659841.pdfUniversity of IsfahanIranian Journal of Environmental Technology 2423-57761220151201Isolation and characterization of phenol degrading bacteria from Midok copper mine at Shahrbabk provenance in Iranجداسازی و شناسایی باکتریهای تجزیه کننده فنل از معدن مس میدوک شهربابک21341558810.22108/ijet.2015.15588ENArastooBadoei DalfardDepartment of Biology, Faculty of Science, Shahid Bahonar University of Kerman- IranMehdiHassanshahianDepartment of Biology, Faculty of Science, Shahid Bahonar University of Kerman- IranMoslemAbarianDepartment of Biology, Faculty of Science, Shahid Bahonar University of Kerman- IranJournal Article20160614Phenol is one of the major aromatic pollutants among variety of toxic compounds. Phenol is a man- made as well as a naturally occurring aromatic compound and an important intermediate in the biodegradation of natural and industrial aromatic compounds. To clean up the aromatic contaminated sites a bioremediation method is considered as an economical and safe approach for the environment. In this study, 10 phenol- degrading bacterial strains were isolated from three sites at Midok copper mine in Shahrbabak. These sites include: Magnetit site (WG), Hematit site (WH) and Near Hematit site (NH). Total heterotrophic and phenol degrading bacteria were quantified with most probable number (MPN) and colony forming unit (CFU) methods. The results of this study show that the (WG) site of the mine have the highest phenol degrading bacteria. Totally 10 phenol degrading bacteria were isolated from three sites in Midok copper mine. Then, five bacterial strains were selected according to high growth rate and phenol degradation. Finally two strains named isolates P62 and 69P were selected for analysis of 16S rRNA sequences. Strain P62 belongs to Pseudomonas putidaAHBP62 and strain P69 is related to Arthrobacter scleromaeAHB69P that has capability degradation of 600 (ppm) phenols in 7 days. By using these degradative bacteria in contaminated mine sites the environmental pollution can be managed.فنل سادهترین ترکیبات آروماتیکی است که دارای ویژگی جهشزایی بوده و از مهمترین راههای ورود این ترکیبات به خاک پسابکارخانجات، صنایع و معادناست. باکتریها و قارچها قادر به تجزیه این ترکیبات به عنوان منبع کربن وانرژی هستند. باکتریها با داشتن آنزیمهای منواکسیژناز و دی اکسیژناژ این ترکیبات را به مشتقات دی هیدرودی ال وکاتکول تبدیل میکنند. اکسیداسیون بعدی این مواد باعث تبدیل آنها به دی اکسیدکربن و آب میشود. در این پژوهش، از سه نقطه از معدن مس میدوک شهربابک نمونهبرداری و10 سویه باکتری جداسازی شد که توانایی رشد در غلظت (ppm200) را داشتند. با افزایش غلظت 5 سویه توانایی رشد را داشتند که آزمونهای بیوشیمیایی روی آنها انجام شد. در نهایت، دو سویه توانایی تجزیه فنل را در غلظت (ppm600) داشتند که برای شناسایی مولکولی انتخاب شدند. این سویهها
Pseudomonas putida strain AHB62P وArthrobacter scleromae strain AHB 69P بودند.https://ijet.ui.ac.ir/article_15588_b49bb36b66d868211e239eed5e7a9b7f.pdfUniversity of IsfahanIranian Journal of Environmental Technology 2423-57761220151201Kinetics study of photocatalytic decolorization of Diamond green B in the presence of titanium dioxide nano particlesمطالعه سینتیک رنگزدایی نور کاتالیزوری دیاموند گرین در حضور نانوذرات تیتانیم دی اکسید35421559010.22108/ijet.2015.15590ENShivaJoohariAssistant Professor of Physical Chemistry, Department of Basic Sciences, Yasooj Branch , Islamic Azad University, Yasooj, IranJournal Article20160614The photocatalytic degradation of Diamond green B, a triarylmethane dye, has been investigated in aqueous heterogeneous solutions containing TiO2 nano- particles as photocatalysts. The factors effective on the degradation of Diamond green B, such as the amount of catalyst, the original concentration of dye, the effect of pH and illumination time were investigated under 400 W high pressure mercury lamp at room temperature. The disappearance of the organic molecule follows approximately pseudo- first order kinetics according to the Langmuir- Hinshelwood model. The photodegradation rate constans, adsorption contants and observed rate constants were evaluated in the ranges of (217.40- 30.30) ×10- 2 mg. min- 1.L- 1, (2.72- 44.70) ×10- 2 L. mg- 1 and (3.5- 5.70) ×10- 2 min.- 1 respectively.در پژوهش حاضر، تخریب نور کاتالیزوری رنگ دیاموند گرین در حضور کاتالیزور تیتانیوم دی اکسید نانوساختار بررسی شد. عاملهای مؤثر بر فرآیند تخریب مانند مقدار فوتوکاتالیزور، غلظت رنگ، اسیدیته محیط و زمان تابش تحت تابش لامپ پر فشار جیوه در دمای محیط بررسی شد. نتایح نشان داد، حذف رنگ از معادله لانگموییر- هینشل وود تبعیت می کند. ثابتهای سرعت تخریب، ثابتهای جذب و ثابتهای سرعت مشاهده شده به ترتیب در محدودههای mg. min-1. L-1 2- 10× (30/30- 40/217)،
L. mg-1 2- 10× (72/2-70/44) و min -1 2- 10× (5/3-70/5( ارزیابی شدند.https://ijet.ui.ac.ir/article_15590_e78d6420b1e3ea99223ad57dec9bd034.pdfUniversity of IsfahanIranian Journal of Environmental Technology 2423-57761220151201Removal of textile dye from aqueous solutions by nanofiltration processحذف رنگهای نساجی از محلولهای آبی با استفاده از فرآیند نانوفیلتراسیون43521558510.22108/ijet.2015.15585ENMehrdadFarhadianAssistant professor of Chemical engineering- Environment, Environmental Research Institute, University of Isfahan, IranNajmehAskariاستادیار مهندسی شیمی- محیط زیست، دانشگاه اصفهان، ایرانAmirRazmjouAssistant professor of Chemical engineering- Membrane, University of Isfahan, IranJournal Article20160614The feasibility of employing nanofiltration (NF) in the decolorization of ionic (direct blue 86) and nonionic (disperse blue 56) dye aqueous solutions was investigated. The effects of feed concentration (60- 180 mg/l), pressure (0.5- 1.1 MPa) and pH (6- 10) were studied. Experiments were performed in a laboratory- scale set up by using a TFC commercial spiral wound polyamide nanofilter. The response surface method (RSM) was adopted in the experimental design to obtain the impact of the mentioned factors. It was found that increasing the dye concentration and pH enhances the removal efficiency up to 96 and 92% for direct and disperse dye, respectively. With an increase in pressure from 0.5 to 0.8 MPa the removal percentage increases and then, from 0.8 to 1.1 MPa decreases. The maximum dye removal efficiencies which were predicted at the optimum conditions by Design Expert software were 98 and 94% for direct blue 86 and disperse blue 56, respectively.هدف از پژوهش حاضر بررسی عملکرد غشاهای نانوفیلتراسیون در حذف رنگهای یونی (دایرکت آبی 86) و غیریونی (دیسپرس آبی 56) صنایع نساجی از آبهای آلوده است. در این پژوهش، با توجه به نمونه فاضلابهای واقعی، تأثیر غلظت خوراک (در محدوده 60 تا 180 میلیگرم بر لیتر)، فشار (500 تا 1100 کیلوپاسکال) و اسیدیته (6 تا 10) مطالعه شد. آزمایشها در یک سامانه آزمایشگاهی و با استفاده از غشای مارپیچی تجاری ساخت کشور کره و از جنس پلی آمید (TFC) انجام شد. همچنین، به منظور بررسی تأثیر شاخصهای یاد شده از طراحی آزمایشها به کمک روش سطح پاسخ استفاده شد. نتایج نشان داد که با توجه به ساختار شیمیایی آلاینده، بار الکتریکی، غلظت رنگ و اسیدیته فاضلاب، راندمان حذف آلودگیها می تواند به حدود 96 و 92 درصد به ترتیب برای رنگ دایرکت و دیسپرس افزایش یابد. همچنین، با توجه به ساختار غشا و ماهیت آلودگیها، فشار بهینه عملیاتی حدود 800 کیلوپاسکال بهدست آمد. ماکزیمم بازده حذف توسط روش سطح پاسخ در شرایط بهینه فرآیندی حدود 96 درصد پیشبینی شد و با دادههای تجربی انطباق خوبی داشت.https://ijet.ui.ac.ir/article_15585_8ff2abbd8a5584ad0add189db4b75285.pdfUniversity of IsfahanIranian Journal of Environmental Technology 2423-57761220151201Using Excess Biomass Sludge Acclimated in Side Stream Partial Nitrification to Evaluation Partial Nitrification and Abrupt Cold Shock Effect in main streamاستفاده از زیست توده غنی شده در نیتریفیکاسیون مختصر جریان کنار گذر برای بررسی نیتریفیکاسیون مختصر و شوک کاهشی ناگهانی دما در جریان کنار گذر53641558710.22108/ijet.2015.15587ENGityEmtiaziProfessor of Microbiology, University of Isfahan, IranBitaAyatiAssociate Professor of Environmental engineering, Tarbiat Modares University, Tehran, IranHosseinGanjidoustProfessor of Environmental engineering, Tarbiat Modares University, Tehran, IranAliDehnaviPh.D. of Environmental engineering, Tarbiat Modares University, Tehran, Iran & Assistant Professor of Environmental EngineeringJournal Article20160614In this study biomass acclimation in a side stream partial nitrification sequencing batch reactor (SBR) was performed under optimum conditions (T 30ºC, SRT 9± 1 days and hydraulic retention time (HRT) 1.2 day). Excess sludge for solids retention time (SRT) regulation was added to another batch reactor (main stream) which performed under different conditions for partial nitrification evaluation and calculating temperature dependency factor. The results of main stream reactor showed that temperature was an important factor that affected specific ammonia oxidation rate (sAOR) after cold shock by about 98.5%. It was demonstrated that abrupt cold shock caused a significant reduction in the sAOR; up to 25, 55 and 78% for temperature reduction from 30 to 25, 20 and 15ºC, respectively. Therefore, the temperature dependency factor was calculated about 1.0965 and 1.106 based on indirect and direct comparison, respectively. NO2/ NOx ratio analysis showed that temperature, initial ammonia, MLVSS and time affected nitrite accumulation ratio by 49.7, 14.6, 3.7 and 30.7%, respectively. Results indicated that maximum NO2/ NOx ratio was about 94.9% and was reduced to 89.4% after 270 minutes.در پژوهش حاضر، غنیسازی زیستتوده در یک رآکتور ناپیوسته متوالی(SBR) جریان کنارگذر در فرآیند نیتریفیکاسیون مختصر و در شرایط بهینه انجام شد (دمای 30 درجه سلسیوس، سن لجن 1±9 روز و زمان ماند 2/1 روز). لجن مازاد غنی شده مورد نظر با هدف تنظیم سن لجن(SRT) به رآکتور ناپیوسته دیگری (رآکتور جریان اصلی) که در شرایط متنوع بهرهبرداری میشد، منتقل شد تا فرآیند نیتریفیکاسیون مختصر در آن بررسی و ضریب وابستگی دمایی (ɵ) تعیین شود. نتایج رآکتور جریان اصلی نشان داد که دما با 5/98 درصد، مهمترین عاملی بوده که نرخ ویژه اکسیداسیون آمونیوم را پس از شوک دمایی تحت تأثیر قرار داده است. نتایج نشان داد که شوک کاهش ناگهانی دمایی باعث کاهش شدید sAOR به مقدار 28، 55 و 78 درصد به ترتیب برای کاهش دما از 30 به 25، 20 و 15 درجه سلسیوس شدهاست. بر این اساس، ضریب وابستگی دمایی بر اساس دو روش مقایسهی غیر مستقیم و مستقیم به ترتیب معادل 0965/1 و 106/1 بر حسب درجه سانتیگراد تعیین شد. همچنین، تحلیل نتایج NO2/NOx نشان داد که دما، غلظت آمونیوم اولیه، غلطت زیستتوده (MLVSS) و زمان با 7/49، 6/14، 7/3 و 7/30 درصد، این شاخص را تحت تأثیر قرار داده است. نتایج گویای این است که حداکثر مقدار NO2/NOx پس از انتقال زیست توده به محیط جدید، حدود 9/94 درصد بوده که پس از 270 دقیقه به 4/89 درصد کاهش یافته است.https://ijet.ui.ac.ir/article_15587_5add7ab7cf2b1ebad8ffbd5626726cd3.pdf